Shloka 2
धृतराष्ट्रस्य युधिष्ठिरं प्रति व्यवहार-रक्षा-नियमनोपदेशः | Dhṛtarāṣṭra’s Instruction on Administration, Punishment, and Daily Governance
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमी श्वरम् । युधिष्ठिरं महातेजा: सर्वबुद्धिमतां वर:,राजाकी आज्ञासे अपने धर्मसे कभी विचलित न होनेवाले राजा युधिष्ठिरके पास जाकर समस्त बुद्धिमानोंमें श्रेष्ठ महातेजस्वी विदुरने इस प्रकार कहा--
sa gatvā rājavacanād uvāca acyutam īśvaram | yudhiṣṭhiraṃ mahātejāḥ sarvabuddhimatāṃ varaḥ ||
Sa pagsunod sa utos ng hari, ang marangal na si Vidura—pinakamataas sa mga pantas—ay nagtungo at nagsalita kay Yudhiṣṭhira, ang panginoong di nagkakamali, isang pinunong hindi kailanman lumilihis sa dharma. Ipinapakita ng taludtod ang paglapit ni Vidura bilang pagtupad sa tungkulin at payong moral: ang karunungan ay hindi lamang pag-alam sa dharma, kundi ang paglilingkod dito sa pamamagitan ng napapanahong pananalita sa isang matuwid na hari.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Wisdom expresses itself through dharmic action: Vidura, renowned for discernment, fulfills duty by approaching the righteous king and offering counsel. The verse highlights obedience to legitimate command and the ethical responsibility to speak rightly to those in power.
Vidura, acting on the king’s instruction, goes to Yudhiṣṭhira and begins to address him. The narrator (Vaiśampāyana) introduces Vidura’s stature as the foremost of the wise and underscores Yudhiṣṭhira’s unwavering commitment to dharma.