Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
नारद उवाच गृहज्ञानी बहि:शास्त्रं पठतां विस्वरं पदम् । गरीयसो<5वजानातु यस्ते हरति पुष्करम्
nārada uvāca gṛhajñānī bahiḥśāstraṁ paṭhatāṁ visvaraṁ padam | garīyaso ’vajānātu yas te harati puṣkaram ||
Wika ni Nārada: “Ang sinumang nagnakaw ng iyong lotus, nawa’y ipagkamali niyang ang katawan—ang ‘bahay’ na ito—ang siyang Sarili; nawa’y mag-aral siya ng mga śāstra habang nilalabag ang wastong hangganan; nawa’y bumigkas siya ng mga taludtod nang walang tamang himig; at nawa’y magpatuloy siyang lumapastangan sa mga kagalang-galang na nakatatanda at mga guro.”
नारद उवाच
Wrongdoing is shown to bear ethical and spiritual consequences: mistaking the body for the Self, violating propriety while studying scripture, careless or incorrect recitation, and contempt for elders are portrayed as marks of moral decline and demerit.
Narada pronounces a malediction-like statement against an unnamed offender—identified only as the one who stole ‘your lotus’—wishing upon him a set of degrading dispositions and faults connected with improper learning and disrespect.