Chatra–Upānah Dāna: Origin Narrative
Jamadagni–Reṇukā–Sūrya Saṃvāda
कश्यप उवाच सर्वत्र सर्व पणतु न्यासे लोभं करोतु च । कूटसाक्षित्वमभ्येतु यस्ते हरति पुष्करम्
kaśyapa uvāca sarvatra sarva-paṇatu nyāse lobhaṁ karotu ca | kūṭa-sākṣitvam abhyetu yas te harati puṣkaram ||
Sabi ni Kashyapa: “Ang nagnakaw ng iyong lotus, hayaang itaboy siya sa kung saan-saan upang malubog sa lahat ng uri ng kalakalan at palitan. Hayaang tumubo sa kanya ang kasakiman na agawin ang ipinagkatiwala bilang deposito, at hayaang mahulog siya sa kasalanan ng pagsaksi nang kasinungalingan—sa gayon, maging kabahagi siya sa mga kasamaang ito.”
कश्यप उवाच
The verse highlights grave ethical violations—misappropriating entrusted property (nyāsa), succumbing to greed, and giving false testimony—implying that such acts are serious breaches of dharma and lead to moral downfall.
Kashyapa pronounces a malediction-like statement against the person who stole a lotus belonging to the addressed party, wishing that the thief become entangled in dishonest commerce, greedily seize deposits, and commit perjury—thereby accruing the burden of these sins.