Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 4163
अनुशासनपर्व अध्याय ९३ — तपस्, सदोपवास, विघसाशन, अतिथिप्रियता
Austerity, regulated fasting, residual-eating, and hospitality
न प्रीणन्ति पितृन् देवान् स्वर्ग च न स गच्छति । जिसके श्राद्धोंक भोजनमें मित्रोंकी प्रधानता रहती है
na prīṇanti pitṝn devān svargaṃ ca na sa gacchati |
Sabi ni Bhishma: Kung sa isang śrāddha ay ang pagpapakain ay inayos na ang mga kaibigan ang inilalagay sa unahan, kung gayon ang handog na śrāddha at ang havis ay hindi tunay na nakapagpapasaya sa mga Pitṛ at sa mga Deva; at ang nagsasagawa ng ritwal ay hindi makararaos sa langit. Ang aral na etikal: ang mga ritwal para sa mga ninuno ay dapat pamahalaan ng wastong layon at ng itinakdang kaayusan, hindi ng paboritismong panlipunan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Śrāddha must be performed with correct dharmic priority and intention; if social favoritism (placing friends foremost) governs the feeding, the rite fails to satisfy Pitṛs and Devas and does not yield the promised heavenly merit.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising on proper conduct in ritual duties, warning that misordered or self-serving arrangements in śrāddha undermine its spiritual efficacy.