Adhyāya 9: Pratiśruta-Dāna
The Duty to Fulfill Promised Gifts
तस्माद् दातव्यमेवेह प्रतिश्रुत्य युधिष्ठिर । यदीच्छेच्छो भनां जातिं प्राप्तुं भरतसत्तम
tasmād dātavyam eveha pratiśrutya yudhiṣṭhira | yadīcchec chobhanāṁ jātiṁ prāptuṁ bharatasattama ||
Wika ni Bhīṣma: “Kaya nga, O Yudhiṣṭhira, kapag ang isang handog ay naipangako na, ito’y dapat talagang ibigay dito mismo sa buhay na ito. O pinakamainam sa angkan ng Bharata, kung ninanais ng tao ang marangal na kapanganakan, dapat niyang tuparin nang walang pagkukulang ang kanyang ipinangako—lalo na ang ipinangako sa isang brāhmaṇa.”
भीष्म उवाच
A pledged gift becomes a moral obligation: once you have promised to give, you must fulfill it. Bhīṣma links fidelity to one’s word—especially in acts of dāna—to the cultivation of merit that leads to an auspicious future birth.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira on righteous conduct. Here he emphasizes the duty of honoring promises of charity, presenting it as a concrete ethical rule with karmic consequences.