Adhyāya 9: Pratiśruta-Dāna
The Duty to Fulfill Promised Gifts
(दाक्षिणात्य अधिक पाठके १६ श्लोक मिलाकर कुल ३०३ श्लोक हैं) भीस्न्म+ज (2) आसजमसना नवमो<्ध्याय: ब्राह्मणको देनेकी प्रतिज्ञा करके न देने तथा उसके धनका अपहरण करनेसे दोषकी प्राप्तिके विषयमें सियार और वानरके संवादका उल्लेख एवं ब्राह्मणोंको दान देनेकी महिमा युधिछिर उवाच ब्राह्मणानां तु ये लोका: प्रतिश्रुत्य पितामह । न प्रयच्छन्ति मोहात् ते के भवन्ति महाद्युते
Yudhiṣṭhira uvāca | brāhmaṇānāṁ tu ye lokāḥ pratiśrutya pitāmaha | na prayacchanti mohāt te ke bhavanti mahādyute ||
Sinabi ni Yudhishthira: “O Lolo, ano ang kahihinatnan ng mga taong nangakong magbibigay ng handog sa mga Brahmin ngunit, dahil sa pagkalito, ay hindi tumutupad? O dakilang nagniningning, ipahayag mo sa akin nang tapat ang bunga para sa mga taong nagpasiyang magbigay ngunit nabigong tuparin.”
युधिछिर उवाच
A pledged gift (pratiśruti) carries moral weight: making a promise to give—especially in the context of dāna to brāhmaṇas—and then withholding it out of delusion is treated as a serious breach of dharma, inviting adverse karmic results.
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dharma, Yudhiṣṭhira questions Bhīṣma about the fate of people who promise gifts to brāhmaṇas but do not deliver them, setting up Bhīṣma’s ensuing ethical teaching on charity, vows, and their consequences.