नक्षत्रेषु श्राद्धफलविधानम् (Śrāddha Outcomes According to Nakṣatras)
तदनन्तर तैंतीस देवता
tadanantaraṃ trayastriṃśad devatā daśo diśaḥ dikpālā rudrā dhātā viṣṇur yamaḥ pūṣā aryamā bhaga aṃśo mitraḥ sādhyā vasavo vāsava (indraḥ) aśvinīkumārau jalaṃ (varuṇaḥ) vāyur ākāśaś candramā nakṣatrāṇi grahagaṇā raviś ca tathā nānāvidhāni bhūtāni ye devatāśritāḥ sarve te ’dbhutaṃ agniputraṃ “kumāraṃ” draṣṭuṃ tatra samāgaman || ṛṣayas tuṣṭuvuś caiva gandharvāś ca jagus tathā | ṣaḍānanaḥ kumāras tu dviṣaḍakṣaṃ dvijapriyaḥ sthūlaskandho ’gnisūryasamaprabhāsaḥ śarastambanikuñje supta āsīt | taṃ dṛṣṭvā devā ṛṣibhiḥ saha paramānandaṃ lebhire tarakāsuravadhe niścayaṃ ca jagmuḥ | tataḥ sarve devāḥ priyāṇi priyadānāni tasmai pradaduḥ ||
Pagkaraan, dumating ang Tatlumpu’t Tatlong diyos—kasama ang sampung direksiyon at ang mga tagapangalaga nito—ang mga Rudra, si Dhātṛ, si Viṣṇu, si Yama, si Pūṣan, si Aryaman, si Bhaga, si Aṃśa, si Mitra, ang mga Sādhyas, ang mga Vasu, si Vāsava (Indra), ang kambal na Aśvin, ang panginoon ng tubig (Varuṇa), si Vāyu, ang kalangitan, ang Buwan, ang mga bituin, ang mga pangkat ng planeta, ang Araw, at marami pang nilalang na umaasa sa mga diyos—pawang dumating doon upang masilayan ang kagila-gilalas na “Kumāra,” ang anak na isinilang sa apoy. Pinuri siya ng mga rishi, at inawit ng mga Gandharva ang kanyang katanyagan. Ang Kumāra—minamahal ng mga dwija—ay may anim na mukha, labindalawang mata, labindalawang bisig, malalapad na balikat, at ningning na tulad ng apoy at ng araw. Siya’y natutulog sa gitna ng masukal na tambo. Nang makita siya, napuspos ng galak ang mga diyos at mga rishi, at natiyak nilang mapapatay na ngayon si Tārakāsura. Pagkaraan, nagsimula ang lahat ng diyos na maghandog sa kanya ng mga kaloob na pinakamamahal nila.
भीष्म उवाच
When a righteous protector arises, the community of the good (devas and sages) responds with reverence, support, and offerings. The passage emphasizes confidence grounded in dharma: the appearance of a divinely empowered leader restores moral order and dispels fear, not through panic but through collective alignment with what is right.
The gods, sages, and celestial beings gather to see the fire-born Kumāra (Skanda/Kārttikeya). Sages praise him and Gandharvas sing. His extraordinary form—six faces and blazing radiance—is described as he sleeps in a reed thicket. Seeing him, the assembly becomes certain that the demon Tārakāsura will be slain, and the gods begin offering him cherished gifts.