नक्षत्रेषु श्राद्धफलविधानम् (Śrāddha Outcomes According to Nakṣatras)
अंशो मित्रश्न साध्याक्ष वासवो वसवो5दश्चिनौ । आपो वायुर्नभश्रन्द्रो नक्षत्राणि ग्रहा रवि:
aṁśo mitraś ca sādhyāś ca vāsavo vasavo daśa ca aśvinau | āpo vāyur nabhaś candro nakṣatrāṇi grahā raviḥ ||
Wika ni Bhīṣma: sina Aṁśa, Mitra, at ang mga Sādhyas; si Vāsava (Indra) at ang sampung Vasu; ang kambal na Aśvin; ang Tubig, ang Hangin, ang Kalangitan (espasyo), ang Buwan; ang mga bituin, ang mga planeta, at ang Araw—ang mga kapangyarihang banal na ito’y isa-isang binanggit.
भीष्म उवाच
By listing major deities and cosmic forces, the verse frames dharma as grounded in a universal moral cosmos: the same powers that sustain life (sun, moon, waters, wind, stars) also function as guardians and witnesses of right conduct, reinforcing accountability beyond human society.
Bhīṣma is enumerating divine beings and cosmic elements—Aṁśa, Mitra, the Sādhyas, Indra, the Vasus, the Aśvins, and celestial/elemental forces—within his Anuśāsana-parvan instruction, as part of a broader discourse that connects ethical duty with the structure of the universe.