Pitṛ-śrāddha-haviḥ-phala-nirdeśa
Offerings for Ancestors and Their Stated Results
कुशस्तम्बे जुहोत्यग्निं सुवर्णे तत्र च स्थिते । वल्मीकस्य वपायां च कर्णे वाजस्य दक्षिणे
kuśastambe juhoty agniṁ suvarṇe tatra ca sthite | valmīkasya vapāyāṁ ca karṇe vājasya dakṣiṇe |
Sinabi ni Vasiṣṭha: “May ilang tao na, umaasa sa kapangyarihan ng Veda, ay naghahandog sa itinuturing nilang mismong anyo ni Agni—kahit ang apoy ay sinisindihan sa di-karaniwang pook: sa kumpol o tangkay ng damong kuśa, sa gintong nakapatong doon, sa bunganga ng punso, o sa kanang tainga ng kambing. Kapag natapos ang ritwal nang wasto at may pananampalataya sa patotoo ng kasulatan, sinasabing tinatanggap ito ni Agni, ang Diyos ng Apoy, at nakadarama ng ligayang nagbubunga ng kasaganaan.”
वसिष्ठ उवाच
That the validity and fruit of a Vedic rite depend on śāstric authorization and correct ritual intention; even atypical ritual loci can be treated as Agni’s form when grounded in Vedic testimony and performed properly.
Vasiṣṭha explains that some practitioners, trusting Vedic proof, perform homa by recognizing Agni’s presence in various unusual supports (kuśa-clump, gold, anthill opening, goat’s right ear), and that upon completion Agni is pleased and grants prosperity.