Shloka 54
Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
“विभो! पृथ्वी, गौ तथा और जो कुछ भी दान किया जाता है, उन सबसे बढ़कर सुवर्णका दान है ।।
vibho! pṛthvī, gau tathā aura yo kucha bhī dāna kiyā jātā hai, una sabse baṛhakara suvarṇakā dāna hai. akṣayaṃ pāvanaṃ caiva suvarṇam amaraghoṭe. prayaccha dvijamukhyebhyaḥ pāvanaṃ hotaduttamam. devopama tejasvī paraśurāma! suvarṇa akṣaya aura pāvana hai, ataḥ tuma śreṣṭha brāhmaṇoṃ ko yaha uttama aura pāvana vastu hī dāna karo.
Wika ni Bhishma: “O makapangyarihan! Sa lahat ng handog—lupa, mga baka, at anumang iba pa—ang pag-aalay ng ginto ang higit. Ang ginto’y nagbibigay ng di-nauubos na bunga ng kabutihan at nakapagdudalisay; kaya ialay mo ang pinakamainam at dalisay na handog na ito sa mga pinakadakila sa mga dvija. O Parashurama, maningning at tila diyos sa ningning! Yamang ang ginto’y di-nasisira ang bunga at nakapagdudalisay, nararapat mong ipagkaloob ang dakila at dalisay na sangkap na ito sa pinakamahuhusay na Brahmana.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a hierarchy of gifts in dharma: while land and cows are highly valued, the donation of gold is praised as especially purifying and as producing ‘akṣaya’ (imperishable) merit when given to worthy recipients—particularly eminent Brahmanas.
Bhishma is instructing and exhorting Parashurama, addressing him respectfully, and advising him on righteous giving: to donate gold—described as purifying and inexhaustible in spiritual fruit—to the foremost Brahmanas.