Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
ते यद् ब्रूयुर्महाप्राज्ञास्तच्चैव समुदाचर । ततो वसिष्ठ देवर्षिमगस्त्यमथ काश्यपम्
te yad brūyur mahāprājñās tac caiva samudācara | tato vasiṣṭhaṃ devarṣim agastyam atha kāśyapaṃ, kena vā karmayogena pradānena iha kena vā ||
Sinabi ni Bhishma: “Anuman ang ituro ng mga dakila at marurunong na rishi, iyon mismo ang gawin mo—isakatuparan sa gawa.” Pagkaraan, lumapit si Parashurama, ang maringal na inapo ni Bhṛgu, kina Vasiṣṭha na banal na rishi, at kina Agastya at Kāśyapa, at nagtanong: “O pinakadakila sa mga Brahmin, nais kong maging dalisay. Sabihin ninyo—sa anong disiplina ng pagkilos, o sa anong handog na ibinibigay sa mundong ito, makakamtan ang kadalisayan?”
भीष्म उवाच
One should humbly follow the guidance of truly wise sages, and seek purification through disciplined right action (karmayoga) and/or charitable giving (dāna), treating both as ethical means of inner cleansing.
Bhishma advises adherence to the counsel of great sages. Then Paraśurāma approaches eminent rishis—Vasiṣṭha, Agastya, and Kāśyapa (with Nārada also noted in the prose)—and asks what practices or gifts can purify him.