Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
सुवर्ण ये प्रयच्छन्ति एवं मत्पितरो<ब्रुवन् । ततोऊहं विस्मितो राजन प्रतिबुद्धो विशाम्पते
suvarṇaṃ ye prayacchanti evaṃ matpitaraḥ abruvan | tato 'haṃ vismito rājan pratibuddho viśāmpate ||
Wika ni Bhishma: “Yaong mga nagkakaloob ng ginto—ganyan ang ipinahayag ng aking mga ninuno. Nang marinig ko iyon, O Hari, O panginoon ng bayan, ako’y namangha at nagising sa higit na malinaw na pagkaunawa.”
भीष्म उवाच
Bhīṣma highlights the ethical weight of dāna (charitable giving), specifically the praised act of giving gold, grounding the teaching in ancestral testimony and presenting it as a cause for moral awakening and clearer discernment.
Bhīṣma, instructing the king in Anuśāsana Parva’s discourse on dharma, reports what his forefathers taught about the merit of giving gold; he then tells the king that this statement left him amazed and spiritually ‘awakened’ (pratibuddha).