Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
शास्त्रप्रामाण्यसूक्ष्मं तु विधिं पिण्डस्य संस्मरन् | ततो दर्भेषु तत् सर्वमदर्द भरतर्षभ
śāstraprāmāṇyasūkṣmaṃ tu vidhiṃ piṇḍasya saṃsmaran | tato darbheṣu tat sarvam adarda bharatarṣabha ||
Wika ni Bhīṣma: “Sa pag-alaala sa maselang pamamaraang pinahihintulutan ng śāstra para sa pag-aalay ng piṇḍa, hindi ako nagpadala sa anumang lantad na nasa harap ko. Sa paghawak sa śāstra bilang tanging pasyang kapangyarihan, O toro sa angkan ng mga Bharata, inihandog ko ang lahat ng piṇḍa sa ibabaw ng damong darbha ayon sa itinakdang ritwal.”
भीष्म उवाच
That in matters of dharma and ritual duty, one should follow the śāstra’s precise injunctions (śāstra-prāmāṇya) rather than being swayed by immediate appearances or personal impulses; correctness of rite is treated as an ethical discipline.
Bhishma recounts performing piṇḍa offerings according to the subtle scriptural procedure: he places the offerings on darbha grass, emphasizing that he acted by scriptural rule as the final authority.