Suvarṇa-dāna: Kārttikeya’s Origin and the Defeat of Tāraka (सुवर्णदान-प्रसङ्गे कार्त्तिकेय-उत्पत्ति तथा तारकवधः)
शक््य: समासादयितुं गोलोकः: पुष्करेक्षण । कमलनयन इन्द्र! ब्रह्मचर्य
Bhīṣma uvāca: śakyaḥ samāsādayituṃ golokaḥ puṣkarekṣaṇa. kamalanayana indra! brahmacarya-tapas-yatna-indriya-saṃyama-nānāprakāra-dāna-puṇya-tīrthasevana-mahātapaḥ anyāny-śubhakarmānuṣṭhānaiḥ eva golokaprāptiḥ bhavati.
Wika ni Bhīṣma: “O may matang-lotong, O panginoong tulad ni Indra! Maaabot nga ang Goloka—ngunit tanging sa pamamagitan ng mahigpit na pagsasanay: pagpapanatili ng brahmacarya, pag-aayuno at pagdurusa sa sarili, walang humpay na pagsisikap, pagpipigil sa mga pandama, iba’t ibang anyo ng pagkakawanggawa, pag-iipon ng kabutihang-loob, paglalakbay at paglilingkod sa mga banal na pook, dakilang penitensiya, at tapat na pagsasagawa ng iba pang mapalad na tungkulin. Sa ganitong asal lamang nararating ang Goloka.”
भीष्म उवाच
Liberation or ascent to a highest blessed realm (Goloka) is not gained by mere wish or status, but by sustained dharmic discipline—continence, austerity, effort, sense-control, generosity, merit-making, pilgrimage, and consistent performance of auspicious duties.
Bhishma, in his instruction on dharma, addresses a revered listener with honorific epithets and explains the means by which one may attain Goloka, listing the ethical and ascetic practices required.