Suvarṇa-dāna: Kārttikeya’s Origin and the Defeat of Tāraka (सुवर्णदान-प्रसङ्गे कार्त्तिकेय-उत्पत्ति तथा तारकवधः)
ततः प्रोवाच ब्रह्मा तं शक्रं बलनिषूदनम् । अवज्ञातास्त्वया नित्यं गावो बलनिषूदन
tataḥ provāca brahmā taṃ śakraṃ balanīṣūdanam | avajñātās tvayā nityaṃ gāvo balanīṣūdana ||
Pagkaraan, nagsalita si Brahmā kay Śakra (Indra), ang pumatay kay Bala: “O tagapagwasak ni Bala, palagi mong minamaliit ang mga baka. Kaya hindi mo tunay na nalalaman ang kanilang kadakilaan. O pinakamainam sa mga diyos, makinig ka habang ipinaliliwanag ko ang makapangyarihang lakas at banal na kamahalan ng baka.”
भीष्म उवाच
Disrespect toward what is dharmically revered—here, the cow—leads to ignorance of its true spiritual and ethical significance. Brahmā frames reverence (satkāra) as a prerequisite for understanding sacred value and hints at moral consequence for habitual neglect.
Brahmā begins an admonition to Indra, accusing him of repeatedly slighting cows. He then introduces a forthcoming exposition on the cow’s greatness (māhātmya) and extraordinary influence, setting up a didactic section within Bhīṣma’s discourse.