Shloka 32
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
सुरूपा बहुरूपाश्न विश्वरूपाश्व मातर: । प्राजापत्यमिति ब्रह्मन् जपेन्नित्यं यतव्रतः
surūpā bahurūpāś ca viśvarūpāś ca mātaraḥ | prājāpatyam iti brahman japennityaṃ yatavrataḥ ||
Wika ni Vyāsa: “O Brāhmaṇa, ang may disiplina sa mga panata ay dapat araw-araw bigkasin ang mga pangalang ibinigay ni Prajāpati sa mga baka—Surūpā, Bahurūpā, Viśvarūpā, at ‘Mātaraḥ’ (ang mga Ina). Sa paggalang at pag-aalay ng mga baka, nararating ng tao ang mga dakilang daigdig na pinamumunuan ng makapangyarihang Araw at ng malakas na Hangin, at yaong mga kahariang ang kasaganaan ay nasa ilalim ni Haring Varuṇa. Kaya ang paggalang sa baka—na ipinahahayag sa kaloob at sa pag-alaala—ay nagiging landas ng dharma tungo sa gantimpala at mas mataas na kapalaran.”
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that honoring cows through disciplined practice—especially daily recitation of their sacred, Prajāpati-associated names—and through the act of go-dāna generates great religious merit, leading to exalted realms associated with cosmic deities (Sun, Wind, Varuṇa).
Vyāsa is instructing a learned listener (addressed as ‘Brahman’) within a broader discourse on gifts and dharma, emphasizing the spiritual efficacy of cow-gifting and the devotional practice of remembering cows by specific sacred epithets.