Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
असुर्या नाम ते लोका गां दत्त्वा तानू न गच्छति । पीतोदकां जग्धतृणां नष्टक्षीरां निरिन्द्रियाम्
bhīṣma uvāca | asuryā nāma te lokā gāṁ dattvā tānū na gacchati | pītodakāṁ jagdhatṛṇāṁ naṣṭakṣīrāṁ nirindriyām |
Sinabi ni Bhīṣma: “May mga daigdig na tinatawag na ‘Asurya’—mga lupain ng dilim na walang araw. Ang taong nag-aalay ng bakang nasa wastong kalagayan ay hindi kailangang mapunta roon. Ngunit kung magbibigay siya ng bakang pinabayaan nang maubusan ng tubig, maubusan ng damo, masira ang gatas, at manghina ang mga pandama at lakas—matanda at may sakit—ang gayong ‘handog’ ay nagdudulot lamang ng walang saysay na paghihirap sa brāhmaṇang tatanggap, at ang nagbigay ay mahuhulog sa kakila-kilabot na impiyerno.”
भीष्म उवाच
Charity must be meaningful and non-harmful: donating an unfit, suffering cow is not true dāna but a burden that harms the recipient and brings negative karmic consequences to the giver.
Bhishma, instructing on dāna-dharma in the Anushasana Parva, contrasts proper cow-gifting (which protects one from dark afterlife realms) with the unethical act of giving a debilitated cow, which leads to suffering and hellish results.