Shloka 33
Go-mahātmyam: Pavitrāṇāṃ Pavitraṃ
Cows and Ghee as Supreme Purifiers
हव्यं कव्यं तर्पणं शान्तिकर्म यान॑ वासो वृद्धबालस्यथ तुष्टि: । एतान् सर्वान् गोप्रदाने गुणान् वै दाता राजज्नाप्तुयाद् वै सदैव
Bhīṣma uvāca: havyaṃ kavyaṃ tarpaṇaṃ śāntikarma yānaṃ vāso vṛddhabālasya tathā tuṣṭiḥ | etān sarvān gopradāne guṇān vai dātā rājann āpnuyād vai sadaiva ||
Wika ni Bhishma: “Sa pag-aalay ng baka, ang nagbibigay ay patuloy na nagkakamit ng mga gantimpalang kaugnay ng mga handog sa mga diyos (havya), mga ritwal para sa mga ninuno (kavya), mga gawaing pampasiyá gaya ng pagbubuhos ng tubig na handog (tarpaṇa), at mga ritwal ng pagpapayapa (śānti-karman). Nakakamit din niya ang biyaya ng sasakyan at kasuotan, at ang kasiyahan ng matatanda at ng mga bata. O hari, ito ang mga kabutihan at bunga na likas sa pag-aalay ng baka; tunay na natatamo ito ng nagkakaloob nang paulit-ulit.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that go-dāna (the gift of a cow) is a comprehensive act of charity whose merit is equivalent to multiple key ritual duties—offerings to gods and ancestors, tarpaṇa, and pacificatory rites—and it also yields practical and social benefits such as conveyance, clothing, and the well-being/contentment of vulnerable groups (elders and children).
In the Anuśāsana Parva’s instruction on dāna-dharma, Bhīṣma addresses the king (Yudhiṣṭhira) and enumerates the fruits of cow-giving, presenting it as a highly meritorious and socially sustaining gift.