Shloka 18
Go-dāna-stuti and Ghṛta-Japa
Praise of cow-gift and ghee-centered recitation
गोद: शीली निर्भयश्चार्थदाता न स्याद् दुःखी वसुदाता च कामम् | उषस्योढा भारते यश्न विद्वान् विख्यातास्ते वैष्णवाश्रषन्द्रलोका:
Bhīṣma uvāca—
Godaḥ śīlī nirbhayaś cārthadātā na syād duḥkhī vasudātā ca kāmam | uṣasy uṭhā Bhārate yaś ca vidvān vikhyātās te vaiṣṇavāś candralokāḥ ||
Sinabi ni Bhishma: Ang nag-aalay ng baka ay marangal ang asal, at ang nagbabayad ng wastong halaga nito ay walang takot. Ang taong, kapalit ng baka, ay nagbibigay ng ginto ayon sa kanyang kaya ay hindi mahuhulog sa dalamhati. Yaong mga bumabangon sa bukang-liwayway at tumutupad ng pang-araw-araw na mga tungkuling panrelihiyon, yaong mga dalubhasa sa Mahābhārata, at yaong mga tanyag na Vaiṣṇava—silang lahat ay nakararating sa Daigdig ng Buwan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity aligned with dharma—especially cow-gift or its fair equivalent—brings merit and freedom from sorrow; disciplined daily conduct and Vaiṣṇava devotion elevate one’s spiritual destiny (here, Candraloka).
In Bhīṣma’s instruction on dharma (Anuśāsana Parva), he praises the merit of go-dāna and acceptable substitution by gold, then links moral discipline (rising at dawn, daily rites), scriptural learning (knowledge of the Bhārata), and devotion to Viṣṇu with attainment of a heavenly realm.