दाता कुप्यति नो दान्तस्तस्माद् दानात् परं दम: । यस्तु दद्यादकुप्यन् हि तस्य लोका: सनातना:
bhīṣma uvāca | dātā kupyati no dāntas tasmād dānāt paraṁ damaḥ | yas tu dadyād akupyan hi tasya lokāḥ sanātanāḥ ||
Wika ni Bhishma: “Ang nagbibigay ay maaaring magalit, ngunit ang taong may pagpipigil-sa-sarili ay hindi. Kaya’t ang pagpipigil-sa-sarili ay mas mataas kaysa sa pagbibigay lamang. Gayunman, ang nagbibigay na walang galit ay nakakamit ang mga daigdig na walang hanggan.”
भीष्म उवाच
Charity is valuable, but it can be tainted by anger or pride; true excellence lies in dama—steady self-restraint. The highest form of giving is giving without anger, which leads to enduring spiritual merit.
In Bhishma’s instruction on dharma, he contrasts external virtue (donation) with inner discipline (self-control), teaching that the moral quality of the giver’s mind—especially freedom from anger—determines the highest fruit of the act.