गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
गोभिश्व समनुज्ञात: सर्वत्र च महीयते । यस्त्वेतेनैव कल्पेन गां वनेष्वनुगच्छति
gobhiś ca samanujñātaḥ sarvatra ca mahīyate | yas tv etenaiva kalpena gāṃ vaneṣv anugacchati |
Wika ni Bhīṣma: “Pinagpala at pinahintulutan ng mga baka, ang gayong tao ay pinararangalan saanman. Datapwat ang sinumang sumunod sa ganitong disiplina, manirahan sa gubat at sumunod sa mga baka—walang pagnanasa, may pagpipigil-sa-sarili, at dalisay—na nabubuhay sa damo, mga dahon, at maging sa dumi ng baka, kapag wala nang pagnanasa sa kanyang isip ay nananahan nang masaya sa aking daigdig kasama ng mga diyos; o kung hindi, napaparoon siya sa alinmang daigdig na kanyang naisin.”
पितामह उवाच
Bhīṣma teaches that disciplined, desireless, and pure conduct centered on reverence and service to cows—paired with self-restraint and austerity—leads to honor in this world and auspicious posthumous destinations, culminating in residence in higher realms when desire is extinguished.
In Anuśāsana Parva’s dharma-instruction, Bhīṣma addresses Śatakratu (Indra) and describes the spiritual fruit of a specific observance: living in the forest, following and serving cows, and maintaining strict austerity, which results in divine honor and access to exalted worlds.