Shloka 38
गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
न त्वेवासां दानमात्र प्रशस्तं पात्र कालो गोविशेषो विधिकश्ष । कालज्ञानं विप्र गवान्तरं हि दुःखं ज्ञातुं पावकादित्यभूतम्
Pitāmaha uvāca: na tvevāsāṁ dānamātraṁ praśastaṁ pātraḥ kālo goviśeṣo vidhikaś ca | kālajñānaṁ vipra gavāntaraṁ hi duḥkhaṁ jñātuṁ pāvakādityabhūtam ||
Wika ni Pitāmaha: “Hindi lamang ang simpleng pagbibigay ng mga baka ang kapuri-puri. Sa gayong handog, dapat isaalang-alang ang karapat-dapat na tatanggap, ang wastong panahon, ang bakang may angkop na kahusayan, at ang tamang paraan—kasama ang tunay na pag-unawa sa takbo ng panahon. O brāhmaṇa, tunay na mahirap malaman ang mga antas ng pagkakaiba-iba sa mga baka, at makilala ang tatanggap na nagniningning na gaya ng apoy at ng araw.”
पितामह उवाच
Educational Q&A
Charity is not judged only by the act of giving; its ethical value depends on discernment—choosing a worthy recipient (pātra), an appropriate time (kāla), a gift of genuine quality (go-viśeṣa), and following proper procedure (vidhi).
Bhīṣma (Pitāmaha), instructing on dāna-dharma in the Anuśāsana Parva, explains to a brāhmaṇa interlocutor that go-dāna requires careful evaluation: both the relative excellence of cows and the spiritual stature of the recipient—likened to the brilliance of fire and the sun—are difficult to assess.