गोप्रदानगुणाः तथा कपिलागोविधानम्
Merits of Cow-Gift and the Origin-Account of Kapilā Cows
सत्ये धर्मे च निरतस्तस्य शक्र फलं शृणु । गोसहस्रेण समिता तस्य थेनुर्भवत्युत
pitāmaha uvāca | satye dharme ca niratas tasya śakra phalaṃ śṛṇu | go-sahasreṇa samitā tasya dhenur bhavaty uta | śacīpate śakra |
Sinabi ni Pitāmaha: “O Śakra, pakinggan mo ang bunga ng gantimpala sa taong nakatuon sa katotohanan at dharma. Kahit isang baka lamang ang ihandog ng gayong tao, sa bisa ng kabutihan ay nagiging katumbas ito ng pag-aalay ng isang libong baka. O Śakra, panginoon ni Śacī—huwag kailanman magsalita nang mabagsik sa isang brāhmaṇa, at huwag man lamang maglihi ng pagkapoot laban sa mga baka. Sinumang namumuhay na ‘tulad ng baka’—maamo, di nananakit, at sumusuporta sa iba—at naglalaan ng damo at pag-aaruga sa mga baka, habang matatag sa katotohanan at katuwiran, ay nagkakamit ng dakilang bungang ito.”
पितामह उवाच
Steadfastness in truth and dharma, coupled with reverence toward brāhmaṇas and a non-hostile, protective attitude toward cows, greatly magnifies the merit of charity—so much so that gifting even one cow can yield the fruit of a thousand cow-gifts.
Bhīṣma (Pitāmaha), in his instruction on righteous conduct, addresses Indra (Śakra) and explains the extraordinary spiritual reward obtained by a person who lives ethically and supports cows—framing it as a teaching about the power of virtuous disposition behind an act of giving.