Shloka 19
Gopradāna-phalasaṃprāpti: Nāciketa’s Vision of Vaivasvata’s Realms (गोप्रदानफलसम्प्राप्तिः — नाचिकेतोपाख्यानम्)
वह इस जगत्में सम्पूर्ण कामनाओं तथा अक्षय कीर्तिको प्राप्त करता है और सम्पूर्ण पापोंसे मुक्त हो जाता है। मृत्युके पश्चात् वह अक्षय सुखका भागी होता है ।।
bhīṣma uvāca | sa iha jagati samastakāmanāḥ prāpnoti akṣayāṃ ca kīrtiṃ labhate sarvapāpaiś ca vimucyate | mṛtyoḥ paścāt sa akṣayasukhabhāg bhavati || toyado manuja-vyāghra svargaṃ gatvā mahā-dyute | akṣayān samavāpnoti lokān ity abravīn manuḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Sa mundong ito, ang nagbibigay ng tubig ay nakakamit ang katuparan ng lahat ng makatarungang hangarin at nagwawagi ng di-nasisirang dangal; napapalaya rin siya sa lahat ng kasalanan. Pagkaraan ng kamatayan, nagiging kabahagi siya ng walang-hanggang ligaya. O tigre sa mga tao, O dakilang maningning—ipinahayag ni Manu na ang taong nagbibigay ng tubig ay tutungo sa langit at doon magkakamit ng pamamahala sa mga daigdig na di-naluluma.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that offering water as a charitable gift is a powerful dharmic act: it brings fulfillment of desires, lasting fame, freedom from sin, and—after death—access to imperishable happiness and heavenly realms.
Bhishma, instructing on dharma, cites the authority of Manu to praise the merit of water-donation (toya-dāna), assuring the listener that such charity leads to svarga and to enduring, ‘imperishable’ worlds.