Mahabharata — Anushasana Parva, Shloka 15
Nṛga-upākhyāna: Brāhmaṇa-sva and the Consequence of Misappropriated Gift-Cattle (कृकलास-रूपे नृगोपाख्यानम्)
अतः तिलदान सब दानोंसे बढ़कर है। तिलदान यहाँ सब दानोंमें अक्षय फल देनेवाला बताया जाता है ।।
ucchinne tu purā havye kuśikarṣiḥ parantapaḥ | tilair agni-trayaṁ hutvā prāptavān gatim uttamām ||
Wika ni Bhīṣma: “Kaya nga, ang pag-aalay ng linga ay higit sa lahat ng handog. Dito’y itinuturo na ito’y nagbibigay ng ‘di-nauubos’ na bunga. Noong unang panahon, nang maubos ang havis (handog sa yajña), ang maharlikang rishi na si Kuśika—isang masidhing asceta—ay naghandog ng mga butil ng linga sa tatlong banal na apoy at pinasiyahan ang tatlo. Dahil sa gawang iyon, nakamtan niya ang pinakamataas na kalagayan. Ito ang aral: ang tiladāna at mga handog na linga, kapag isinagawa sa layuning ayon sa dharma, ay lubhang mabisa at nagbubunga ng ‘di-naluluma’ na kabutihan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Sesame (tila) used in donation and fire-offering is praised as especially potent: even when standard oblations are unavailable, a sincere dharmic offering of tila can sustain ritual duty and yield enduring spiritual merit, culminating in ‘uttamā gati’ (the highest attainment).
Bhishma cites an ancient precedent: when the sacrificial havis was depleted, the royal sage Kuśika performed the required offerings using sesame seeds into the three sacred fires, satisfied them, and as a result attained the supreme state—supporting Bhishma’s praise of tiladāna and tila-offerings.