Pānīya-dāna and Anna-dāna: The Primacy of Life-Sustaining Gifts (पानीयदान-प्रशंसा / अन्नदान-प्रशंसा)
भारत! ब्राह्मण सब मनुष्योंका अतिथि और सबसे पहले भोजन पानेका अधिकारी है। ब्राह्मण जिस घरपर सदा भिक्षा माँगनेके लिये जाते हैं और वहाँसे सत्कार पाकर लौटते हैं, उस घरकी सम्पत्ति अधिक बढ़ जाती है तथा उस घरका मालिक मरनेके बाद महान् सौभाग्यशाली कुलमें जन्म पाता है ।।
bhārata! brāhmaṇaḥ sarvamanusyāṇām atithiḥ prathamaṃ bhojanaprāptum adhikārī ca. brāhmaṇā ye gṛhān nityaṃ bhikṣārthaṃ gacchanti, yatra te satkāraṃ labdhvā nivartante, tasya gṛhasya sampad adhikatarā bhavati; gṛhapatiś ca mṛtyor anantaram mahāsau bhāgyavatsu kuleṣu jāyate. dattva tv annaṃ naro loke tathā sthānam anuttamam | nityaṃ miṣṭānna-dāyī tu svarge vasati satkṛtaḥ ||
Sinabi ni Nārada: “O Bhārata, ang brāhmaṇa ay dapat ituring na pinakadakilang panauhin sa mga tao at nararapat paglingkuran muna. Ang bahay na palaging dinadalaw ng mga brāhmaṇa upang humingi ng limos, at kung saan sila umaalis na pinarangalan at pinarangalan, ay lalo pang yumayaman; at ang may-ari ng bahay na iyon, pagkalipas ng kamatayan, ay isisilang sa isang angkang lubhang mapalad. Bukod dito, ang sinumang sa mundong ito ay nagbibigay ng pagkain, nag-aalay ng mainam na upuan o lugar ng karangalan, at palaging nagkakaloob ng matatamis at piling pagkain, ay mananahan sa langit, iginagalang ng mga diyos.”
नारद उवाच
Hospitality and charity—especially offering food, a seat of honor, and respectful reception to brāhmaṇas/guests—are presented as key householder duties that increase prosperity in this life and lead to honored residence in heaven after death.
In Anuśāsana Parva’s dharma instruction, Nārada addresses Yudhiṣṭhira (Bhārata) and teaches the ethical value of welcoming brāhmaṇas who come for alms, describing both worldly benefits (growth of household wealth) and posthumous rewards (fortunate rebirth and heaven).