Shloka 18
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
(एकागारकरीं दत्त्वा षष्टिसाहस्रमूर्थध्वग: । तावत्या हरणे पृथ्व्या नरकं द्विगुणोत्तरम् ।।
bhīṣma uvāca | ekāgārakarīṁ dattvā ṣaṣṭisāhasram ūrdhvagaḥ | tāvatyā haraṇe pṛthvyā narakaṁ dviguṇottaram || yasya viprās tu śaṁsanti sādhór bhūmiṁ sadaiva hi | na tasya śatravo rājan praśaṁsanti vasuṁdharām ||
Wika ni Bhishma: “Ang nagkakaloob ng lupang sapat upang maitayo ang isang bahay ay umaakyat sa mas mataas na mga daigdig at nananahan doon sa loob ng animnapung libong taon. Ngunit ang umagaw ng kapantay na sukat ng lupa ay mananatili sa impiyerno nang doble ang tagal. O Hari, ang lupang inihandog ng taong banal na laging pinupuri ng mga Brahmana ay hindi pinupuri ng kanyang mga kaaway; kaya ang papuri ng mga matuwid ang tunay na panukat ng gayong kabutihan.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Donating land—especially a house-site—is presented as a high merit leading to long residence in higher worlds, while unlawfully taking the same amount brings a doubled period of suffering in hell. The verse stresses proportional karmic consequence and the sanctity of property and gifts.
Bhishma, instructing the king on dharma, contrasts the fruit of bhūmidāna (land-gift) with the punishment for land-seizure. He adds that the lasting validation of such a gift comes from the praise of Brahmins and the righteous, not from political opponents.