Shloka 13
दानफलप्रकरणम् — उपानहदानं, तिलदानं, भूमिदानं, गोदानं, अन्नदानं च
Gifts and Their Stated Results: Footwear, Sesame, Land, Cows, and Food
य एतां विदुषे दद्यात् पृथिवीं पृथिवीपति: । पृथिव्यामेतदिष्टं स राजा राज्यमितो व्रजेत्
ya etāṁ viduṣe dadyāt pṛthivīṁ pṛthivīpatiḥ | pṛthivyām etad iṣṭaṁ sa rājā rājyam ito vrajet ||
Wika ni Bhīṣma: Kung ang isang panginoon ng lupa ay maghandog ng mismong lupang ito sa isang marunong na tatanggap, ang haring iyon—sapagkat ang handog na ito ang pinakaminamahal sa ibabaw ng daigdig—ay lilisan mula rito na natamo (muli) ang kanyang paghahari. Itinatampok ng aral ang pambihirang gantimpala ng pag-aalay ng lupa sa isang karapat-dapat at may pinag-aralang Brāhmaṇa, at ang paniniwalang dharmiko na ang gayong pagkakawanggawa’y nagbabalik ng kasaganaan at makatarungang kapangyarihan.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that donating land (pṛthivīdāna) to a truly learned and worthy recipient is among the most cherished gifts in the world and is believed to yield powerful merit—so powerful that it can restore a king’s prosperity and sovereignty.
Bhishma, instructing on dharma and gifts, states a rule of merit: when a king gives the earth/land to a learned person, that act is especially esteemed and leads the king, upon departing this life, to attain or regain kingship and well-being.