Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
किन्नरोरगरक्षांसि देवगन्धर्वमानवा: । तथा ऋषिगणाश्रैव संश्रयन्ति महीरुहान्
kinnaroragarakṣāṃsi devagandharvamānavāḥ | tathā ṛṣigaṇāś caiva saṃśrayanti mahīruhān ||
Wika ni Bhīṣma: “Ang mga Kinnara, Nāga, Rākṣasa, mga diyos, Gandharva, at mga tao—gayundin ang mga pangkat ng mga Ṛṣi—ay pawang sumisilong at umaasa sa malalaking punò.” Sa aral ng dharma, itinatampok nito ang punò bilang kanlungang pangkalahatan na iginagalang ng lahat ng uri ng nilalang, kaya’t marapat itong pangalagaan at panatilihin.
भीष्म उवाच
That great trees function as universal refuges for all kinds of beings; therefore, protecting and honoring such shelters aligns with dharma and the ethic of sustaining life.
Bhīṣma, in his instruction during the Anuśāsana Parva, lists many classes of beings—celestial, human, and non-human—who all resort to great trees for shelter, emphasizing their shared reliance on them.