Bhūmi-dānasya Māhātmya
The Pre-eminence of Land-Gift
यस्य वै शैशिरे काले तडागे सलिलं भवेत् । तस्याग्निष्टोमयज्ञस्यथ फलमाहुर्मनीषिण:
yasya vai śaiśire kāle taḍāge salilaṁ bhavet | tasyāgniṣṭomayajñasya tathā phalam āhur manīṣiṇaḥ ||
Wika ni Bhishma: “Kung ang lawa ng isang tao ay nananatiling may tubig sa buong panahon ng taglamig, ipinahahayag ng mga pantas na ang gawang iyon ay may kapantay na gantimpala ng sakripisyong Agniṣṭoma. Sa aral na ito, ang pagpapanatili ng tubig para sa kapakanan ng iba ay itinatanghal na dharma ng kabutihang panlahat, itinuring na kasinghalaga ng dakilang ritwal sapagkat ito’y sumusuporta sa buhay at pamayanan.”
भीष्म उवाच
Maintaining a water reservoir that holds water through winter is praised as a high dharmic service; its merit is said to equal the fruit of performing the Agniṣṭoma sacrifice, emphasizing that life-sustaining public benefit can match great ritual acts.
In Bhīṣma’s instruction on dharma, he enumerates meritorious deeds; here he highlights the religious and ethical value of ensuring water availability by keeping a pond filled through the cold season.