अध्याय ५६ — च्यवन–कुशिकसंवादः
Cyavana–Kuśika Dialogue on Lineage, Conflict, and Transmission
तथैव च स राजर्षिस्तस्थौ तां रजनीं तदा । सभार्यों वाग्यत: श्रीमानू न च कोपं समाविशत्
tathaiva ca sa rājarṣis tasthau tāṃ rajanīṃ tadā | sa-bhāryo vāg-yataḥ śrīmān na ca kopaṃ samāviśat ||
Wika ni Bhishma: “Gayon din, ang haring-muni ay nanatiling nakatayo roon sa buong gabing iyon. Kahit kasama ang kanyang asawa, ang marangal na hari-asceta ay nagtimpi ng pananalita, at walang bugso ng galit na pumasok sa kanyang isip.”
भीष्म उवाच
The verse highlights kṣānti and self-mastery: even under strain, an ideal ruler-sage restrains speech and refuses to let anger take hold, showing that inner discipline is a mark of true nobility and dharma.
Bhishma describes a royal sage who, along with his wife, spends the entire night standing silently in the same place, maintaining composure and not succumbing to anger.