Putra-Bheda: Kṣetraja, Kṛtaka, Apasada, and Saṃskāra Determinations (पुत्रभेद-निर्णयः)
स्त्रीप्रत्ययो हि वै धर्मो रतिभोगाश्ष केवला: । परिचर्या नमस्कारास्तदायत्ता भवन्तु व:
Bhīṣma uvāca: strīpratyayo hi vai dharmo ratibhogāś ca kevalāḥ | paricaryā namaskārās tadāyattā bhavantu vaḥ, mahārāja ||
Wika ni Bhīṣma: “Tunay na sa mga babae nakasalig ang dharma. Ang ligaya ng pag-ibig, ang paglilingkod, at ang pagyukod na may paggalang—lahat ng ito’y nakadepende sa kanila, O dakilang hari. Kaya isagawa ang pagdiriwang, pag-aaruga, at paggalang na may kamalayang umaasa ito sa mga babae; at parangalan sila bilang mahalaga sa kaganapan ng matuwid na pamumuhay.”
भीष्म उवाच
The verse asserts that dharma is sustained through women, and therefore men’s key aspects of household life—intimacy, service, and reverence—are dependent on women; ethically, it urges honoring and respecting women as integral to righteous living.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma addresses the king (Yudhiṣṭhira), teaching norms of conduct and social ethics; here he emphasizes the indispensable role of women in sustaining dharma and the duties of respect toward them.