Varṇasaṃkara: Causes, Classifications, and Conduct-based Recognition (वर्णसंकरः—हेतु-जाति-आचारनिर्णयः)
अस्मिन्नेव प्रकरणे सुक्रतुर्वाक्यमब्रवीत् । नप्ता विदेहराजस्य जनकस्य महात्मन:,इसी प्रसंगमें विदेहराज महात्मा जनकके नाती सुक्रतुने ऐसा कहा है
asminneva prakaraṇe sukratur vākyam abravīt | naptā videharājasya janakasya mahātmanaḥ |
Wika ni Bhishma: “Sa mismong ganitong usapan, sinabi ni Sukratu ang mga salitang ito—si Sukratu, apo ng marangal na si Janaka, hari ng Videha, ang dakilang kaluluwa.”
भीष्म उवाच
This verse primarily functions as a narrative setup: it introduces Sukratu as the speaker whose words are about to be cited, strengthening their weight by linking him to the celebrated dharmic exemplar Janaka of Videha.
Bhishma, continuing his instruction, signals that within the same ongoing discussion he will quote a statement made by Sukratu, identified as the grandson of King Janaka of Videha.