Strī-satkāra (On honoring women) — Mahābhārata 13.46
एताः कृत्याश्च कार्याश्च कृताश्च भरतर्षभ | न चैकस्मिन् रमन्त्येता: पुरुषे पाण्डुनन्दन
etāḥ kṛtyāś ca kāryāś ca kṛtāś ca bharatarṣabha | na caikasmin ramanty etāḥ puruṣe pāṇḍunandana ||
Sinabi ni Vipula: “O toro sa mga Bharata, O anak ni Pāṇḍu: ang gayong mga babae ay tulad ng nakamamatay na salamangka—kapag ‘tinanggap’ na ng isang lalaki, nagiging maaari na ring ‘tanggapin’ ng iba. Hindi sila nananatiling tapat sa iisang lalaki; ang kanilang pagkapit ng loob ay hindi nananatili sa isang dako.”
विपुल उवाच
The verse uses a harsh metaphor to warn that unchaste or unreliable attachment leads to instability in relationships; ethically, it cautions against conduct that breaks exclusive commitment and undermines trust.
Vipula is advising a Pāṇḍava addressee within Anuśāsana-parvan’s moral instruction, characterizing certain women as fickle—once accepted by one man, they may turn to another—thus framing a warning about fidelity and self-restraint.