Strī-satkāra (On honoring women) — Mahābhārata 13.46
बेटा! तुमने यथाशक्ति मेरी स्त्रीकी रक्षा की है और यह बात मुझे बतायी है, अतः मैं तुमपर बहुत प्रसन्न हूँ। तात! तुम स्वस्थ रहकर स्वर्गलोकमें जाओगे ।।
vipula uvāca | vatsa! tvayā yathāśakti mama bhāryāyā rakṣā kṛtā, etac ca me niveditam; ataḥ tvayi ahaṃ bahu prasannaḥ | tāta! tvaṃ svasthaḥ san svargalokaṃ gamiṣyasi || ity uktvā vipulaṃ prīto devaśarmā mahān ṛṣiḥ | mumoda svargam āsthāya saha-bhāryaḥ sa-śiṣyakaḥ ||
Sinabi ni Vipula: “Anak ko, ipinagtanggol mo ang aking asawa sa abot ng iyong makakaya at isinumbong mo sa akin ang pangyayari; kaya’t labis akong nalulugod sa iyo. Mahal kong anak, manatili kang malusog at tutungo ka sa daigdig ng langit.” Pagkasabi nito kay Vipula, ang dakilang rishi na si Devaśarmā, na nagalak, ay umakyat sa langit kasama ang kanyang asawa at ang kanyang alagad, at doo’y tinamasa ang kaligayahang makalangit.
विपुल उवाच
Faithful protection of one’s teacher’s household and honest reporting of one’s actions are upheld as dharma; such integrity and service (sevā) are portrayed as leading to spiritual merit and auspicious destiny.
Vipula addresses Devaśarmā, stating that he protected the sage’s wife as best he could and informed the sage of the matter. Devaśarmā, pleased, blesses Vipula with health and the attainment of heaven; then Devaśarmā himself proceeds to heaven with his wife and disciple and enjoys celestial happiness.