Devaśarmā–Vipula Dialogue on Ahorātra–Ṛtu as Moral Witnesses (अनुशासन पर्व, अध्याय ४३)
गात्राणि गात्रैरस्याहं सम्प्रवेक्ष्ये हि रक्षितुम् यद्युच्छिष्टामिमां पत्नीमद्य पश्यति मे गुरु:
gātrāṇi gātrair asyāhaṃ sampravekṣye hi rakṣitum | yady ucchiṣṭām imāṃ patnīm adya paśyati me guruḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Upang mapangalagaan siya, ihaharang ko ang sarili kong mga sangkap sa mga sangkap niya. Sapagkat kung makita ngayon ng aking iginagalang na nakatatanda na ang asawang ito’y naiwan na parang ‘tira’—nilapastangan at pinabayaan—paano ko matitiis ang sisi?”
भीष्म उवाच
One must actively protect the vulnerable—even at personal risk—and uphold family and social dharma; allowing a woman to be dishonoured brings moral blame, especially before revered elders whose judgment embodies ethical accountability.
Bhīṣma declares his readiness to physically shield a woman by placing his own body between her and an aggressor, motivated by the fear of disgrace if his respected elder were to witness her being treated as ‘ucchiṣṭa’—abandoned and dishonoured.