Devaśarmā–Vipula Dialogue on Ahorātra–Ṛtu as Moral Witnesses (अनुशासन पर्व, अध्याय ४३)
बृहत् शरीरश्न पुनश्वलीरवासा: पुन: कृश: । गौरं श्यामं च कृष्णं च वर्ण विकुरुते पुन:
bṛhat śarīraś ca punaś cīrāvāsaḥ punaḥ kṛśaḥ | gauraṃ śyāmaṃ ca kṛṣṇaṃ ca varṇaṃ vikurute punaḥ ||
Wika ni Bhīṣma: “Kung minsan ay inaangkin niya ang katawang malaki at matipuno; kung minsan nama’y payat at lupaypay, balot sa mga basahang punit. Paulit-ulit din niyang binabago ang kulay ng balat—minsan maputi, minsan maitim, minsan itim na itim—kaya’t iba-iba ang anyong kanyang tinataglay.”
भीष्म उवाच
The verse highlights the instability of outward form—body, clothing, and complexion can change repeatedly—encouraging discernment that ethical worth and dharma are not to be judged by external appearance.
Bhīṣma describes a figure whose appearance keeps shifting: sometimes strong and well-built, sometimes frail and rag-clad, and whose complexion alternates between fair, dark, and black—emphasizing a recurring transformation.