Vipulopākhyāna—Ruci-rakṣā and Śakra’s Māyā (विपुलोपाख्यानम्—रुचिरक्षणं शक्रमाया च)
अपीडयन् भूत्यवर्गमित्येवमनुशुश्रुम । पीडयन् भृत्यवर्ग हि आत्मानमपकर्षति
apīḍayan bhṛtyavargam ity evam anuśuśruma | pīḍayan bhṛtyavargaṁ hi ātmānam apakarṣati ||
Sabi ni Bhīṣma: “Ganito ang aming narinig: magbigay nang hindi pinahihirapan ang mga umaasa at nasa ilalim ng iyong pangangalaga. Sapagkat ang sinumang nagpapahirap sa sambahayan at mga umaasa—sa pag-agaw ng kanilang bahagi o sa pagpapatiis sa kanila—upang makapagkawanggawa, sa katotohanan ay ibinabagsak ang sarili.”
भीष्म उवाच
Charity must not be performed by harming those one is obligated to support; giving that causes suffering to one’s dependents becomes ethically self-degrading rather than meritorious.
In Bhishma’s instruction on dharma, he cites a traditional maxim: a donor should give in a way that does not oppress the household or dependents, warning that such oppressive giving leads to the donor’s moral downfall.