Brāhmaṇa-mahattva and Atithi-Dharma
Brahmagītā: Praise of Brāhmaṇas and norms of honor
इस प्रकार श्रीमह्या भारत अनुशासनपरव्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें श्रीकृष्ण- नारदसंवादविषयक इकतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
amṛtenāvasiktaś ca vṛṣadarbho nareśvaraḥ | divyaiś ca susukhair mālyair abhivṛṣṭaḥ punaḥ punaḥ ||
Sa gayon, pinaliguan ng nektar si Haring Vṛṣadarbha, at paulit-ulit siyang binuhusan ng mga banal na kuwintas ng bulaklak at mga bulaklak na lubhang nakalulugod. Ipinakikita ng tagpong ito na ang matuwid na pagkakaloob at dharma—na pinupuri sa aral ni Nārada—ay pinararangalan mismo ng mga diyos; ang kabutihan ay tumatanggap ng hayag na pagkilala mula sa langit.
नारद उवाच
That dāna and dharma, when practiced sincerely by a ruler, attract divine approval; merit is portrayed not only as an inner ethical gain but as something honored by the gods, reinforcing the social ideal of righteous kingship.
Nārada describes a celestial honor: the gods bathe King Vṛṣadarbha with amṛta and repeatedly shower him with divine, pleasing garlands/flowers, marking him as a recipient of extraordinary merit.