Shloka 36
Brāhmaṇa-pūjā, Haviḥ-dāna, and the Vāsudeva–Pṛthivī Saṃvāda
Chapter 34
तस्मात् त्वमपि कौन्तेय पितृदेवद्धिजातिथीन् । सम्यक् पूजयसे नित्यं गतिमिष्टामवाप्स्यसि
tasmāt tvam api kaunteya pitṛdevadvijātithīn | samyak pūjayase nityaṃ gatim iṣṭām avāpsyasi ||
Kaya nga, O anak ni Kuntī, kung ikaw man ay patuloy na magpaparangal at sasamba nang wasto sa mga ninuno, sa mga diyos, sa mga dvija (mga Brahmin), at sa mga panauhin, makakamtan mo ang minimithing hantungan. Itinuturo rito na ang matatag na paggalang at mabuting pagtanggap sa panauhin—sa mga haligi ng dharma—ay nagbubunga ng mapalad na kaganapang espirituwal at moral.
नारद उवाच
Educational Q&A
Consistent, proper honoring of ancestors, gods, Brahmins, and guests is presented as a practical expression of dharma that leads to one’s desired spiritual and ethical attainment (iṣṭā gati).
Nārada addresses Kaunteya with counsel, urging him to maintain daily reverence and hospitality toward key recipients of honor in Vedic society—pitṛs, devas, dvijas, and atithis—assuring him of auspicious results.