Shloka 64
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
तस्यात्मजश्न प्रमितिर्वेदवेदाड़पारग: । घृताच्यां तस्य पुत्रस्तु रुरुर्नामोदपद्यत,वागिन्द्रके पुत्र प्रमेति हुए जो वेदों और वेदांगोंके पारंगत विद्वान् थे। प्रमितिके घृताची अप्सरासे रुरुनामक पुत्र हुआ
tasyātmajaś ca pramitir vedavedāṅgapāragaḥ | ghṛtācyāṃ tasya putras tu rurur nāmodapadyata ||
Wika ni Bhīṣma: “Ang kanyang anak ay si Pramiti, isang pantas na ganap na bihasa sa mga Veda at sa mga Vedāṅga. Mula kay Pramiti at sa apsaras na si Ghṛtācī ay isinilang ang isang anak na lalaki na nagngangalang Ruru.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the cultural ideal that true stature in a lineage is marked by mastery of sacred knowledge (Veda and Vedāṅgas), and it situates personal excellence within continuity of descent.
Bhishma continues a genealogical account: he names Pramiti as a Veda- and Vedāṅga-master, and then states that Pramiti and the apsaras Ghṛtācī had a son named Ruru.