ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
सतं विदित्वा तु भगुर्निश्चक्रामाश्रमात् तदा । पूजयामास च ततो विधिना नृपसत्तमम्
sataṁ viditvā tu bhagur niścakrāmāśramāt tadā | pūjayāmāsa ca tato vidhinā nṛpasattamam ||
Wika ni Bhīṣma: Nang makilala niya na ang taong iyon ay tunay na marangal at may kabutihang-asal, lumabas si Bhagu mula sa kaniyang ashram. Pagkaraan, ayon sa wastong mga ritwal at nararapat na pag-uugali, marapat niyang pinarangalan ang pinakamainam sa mga hari—pinatutunayang ang dharma ay hindi lamang nasusukat sa pag-aayuno at pagtitika, kundi pati sa magalang na pagtrato sa mga karapat-dapat igalang.
भीष्म उवाच
True dharma includes recognizing virtue in others and responding with appropriate honor; righteousness is expressed through disciplined, rule-guided conduct (vidhi), especially in receiving and respecting worthy persons.
The sage Bhagu, realizing the visitor is a righteous and eminent king, comes out of his hermitage and formally honors him according to prescribed rites and proper etiquette.