Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
उसे गिरते देख सम्पूर्ण भूतोंके हितमें तत्पर रहनेवाले वर देनेमें समर्थ इन्द्रने दौड़कर पकड़ लिया ।।
śakra uvāca | mataṅga brāhmaṇatvaṃ te viruddham iha dṛśyate | brāhmaṇyaṃ durlabhataraṃ saṃvṛtaṃ paripanthibhiḥ ||
Nang makita ni Indra—na may kapangyarihang magbigay ng biyaya at laging nagsisikap para sa kapakanan ng lahat ng nilalang—si Mataṅga na bumabagsak, siya’y tumakbo at hinawakan siya. Sinabi ni Śakra (Indra): “O Mataṅga, sa mismong buhay na ito, waring ipinagkakait sa iyo ang pag-abot sa pagiging Brāhmaṇa. Ang pagiging Brāhmaṇa ay napakahirap makamtan, at ang daan patungo rito’y napapaligiran ng mga tulisan—gaya ng pagnanasa at galit—na humahadlang sa landas.”
शक्र उवाच
True spiritual excellence (brāhmaṇya) is extremely hard to attain and is threatened by inner ‘robbers’—especially desire and anger—so self-mastery is essential for any higher dharmic goal.
Indra (Śakra), addressing Mataṅga, warns him that brahminhood is not attainable for him in this life and explains that the path to brahminical excellence is rare and obstructed by forces that derail conduct, such as lust and wrath.