Shloka 88
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
इयं गज्नेति नियतं प्रतिष्ठा गुहस्य रुक्मस्य च गर्भयोषा । प्रातस्त्रिवर्गा घृतवहा विपाष्मा गड़ावतीर्णा वियतो विश्वतोया
iyaṃ gaṅgeti niyataṃ pratiṣṭhā guhasya rukmasya ca garbhayoṣā | prātas trivargā ghṛtavahā vipāśmā gaṅgāvatīrṇā viyato viśvatoyā ||
Ang sinumang may katiyakang magsabi, “Ito ang Gaṅgā,” at magpahintulot sa iba na masilayan siya, ay nagkakamit ng tiyak at di-nagmamaliw na kanlungan ng pinagpalang Bhāgīrathī. Siya ang banal na ilog na nagdadala sa kanyang sinapupunan ng diyos na Skanda (Guha) at maging ng ginto; ibinubuhos niya ang dalisay, masustansiyang agos na gaya ng ghee at inaalis ang kasalanan. Mula sa langit bumaba siya sa lupa; ang kanyang tubig ay karapat-dapat inumin ng buong daigdig. Ang pagligo sa kanya sa bukang-liwayway ay nagdudulot ng tagumpay sa tatlong layunin ng buhay—dharma, artha, at kāma.
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
Recognizing the Gaṅgā as sacred and guiding others to her darśana is itself meritorious; her dawn-bath is praised as purifying and as supporting the three legitimate aims of worldly life—dharma, artha, and kāma—thus linking devotion and ethical living with ritual purity.
A Siddha extols the greatness of the Gaṅgā (Bhāgīrathī), describing her heavenly descent, her sin-destroying waters, and the spiritual and worldly benefits gained by showing her to others and bathing in her at dawn.