तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
पर्यश्षन्ति च ये दारानग्निभृत्यातिथींस्तथा । उत्सन्नपितृदेवेज्यास्ते वै निरयगामिन:
paryaśnanti ca ye dārān agnibhṛtyātithīṁs tathā | utsannapitṛdevejyās te vai nirayagāminaḥ ||
Wika ni Bhishma: Yaong kumakain habang pinababayaan ang mga umaasa sa kanya—ang asawa, mga anak, at sambahayan—na hindi muna naghahandog sa banal na apoy at hindi nagpapakain sa mga lingkod at panauhin, at tumalikod pa sa pagsamba na nararapat sa mga ninuno at sa mga diyos, tiyak na nakatali sa impiyerno. Itinatampok ng aral na ang sariling pagkain ay nagiging kasalanan kapag nilalabag ang tungkuling ritwal at ang pananagutang panlipunan ng pagkamapagpatuloy at pag-aaruga.
भीष्म उवाच
A householder must not eat selfishly: food should be preceded by offerings (to the sacred fire, gods, and ancestors) and by feeding those entitled to care—guests and dependents. Neglecting these duties turns eating into adharma and leads to grave demerit.
In the Anushasana Parva, Bhishma instructs Yudhishthira on dharma. Here he warns about the moral and ritual consequences for householders who abandon ancestral/divine worship and fail to feed guests and dependents before taking their own meal.