Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
तान् दर्शयामास तदा भगवान् हव्यवाहन: । स्वं रूप॑ दीप्तिमत् कृत्वा शरदर्कसमद्युति:
tān darśayāmāsa tadā bhagavān havyavāhanaḥ | svaṁ rūpaṁ dīptimat kṛtvā śarad-arka-samad-yutiḥ ||
Sinabi ni Bhīṣma: Noon, ang pinagpalang Havyavāhana (Agni) ay nagpakita sa kanila. Isinuot niya ang sarili niyang maningning na anyo, nagliliyab sa ningning na tulad ng araw sa panahon ng taglagas, at ipinagkaloob sa mga brāhmaṇa ang kanyang pagpapakita—pinagtitibay ang kabanalan ng kanilang ritwal at ang lakas-moral ng tungkuling ginampanan nang may katotohanan.
भीष्म उवाच
When dharma is upheld through sincere, properly performed sacred duty, it gains moral and spiritual efficacy; the divine is portrayed as responding to such integrity by granting confirmation (darśana).
Agni (Havyavāhana), taking on a brilliantly radiant form like the autumn sun, appears before the brāhmaṇas and grants them a direct vision of himself.