यजनं बहुशश्चाग्नौ जगु: सामानि सामगा: । ततश्चन्दनकाष्ठैश्ष तथा कालीयकैरपि
yajanaṃ bahuśaścāgnau jaguḥ sāmāni sāmagāḥ | tataścandanakāṣṭhaiś ca tathā kālīyakair api ||
Wika ni Vaiśampāyana: Ang mga tagapag-awit ng Sāma ay paulit-ulit na naghandog ng mga alay sa sagradong apoy at umawit ng mga himnong Sāman. Pagkaraan, nagdagdag pa sila ng kahoy na sandal at ng mabangong kālīyaka, upang lalo pang tumingkad ang kabanalan at kadalisayan ng seremonya.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic ritual discipline: sacred acts are strengthened by correct Vedic recitation and by offering pure, auspicious substances. Ethical emphasis lies in reverence, purity, and careful performance rather than mere outward display.
Vaiśaṃpāyana describes a yajña scene where Sāmaveda chanters repeatedly make offerings into the fire while singing Sāman hymns, and then enhance the rite by using fragrant materials like sandalwood and kālīyaka.