Shloka 59
Śiva-stavarāja: Upamanyu’s Preface and Initiation of the Śarva-Nāma Enumeration
Anuśāsana-parva 17
नक्षत्रविग्रहमतिर्गुणबुद्धिर्लयो 5गम: । प्रजापतिर्विश्वबाहुर्विभाग: सर्वगो5मुख:
nakṣatravigrahamatir guṇabuddhir layo 'gamaḥ | prajāpatir viśvabāhur vibhāgaḥ sarvago 'mukhaḥ ||
Wika ni Vāyu-deva: “Siya ang nakaaalam ng galaw at anyo ng mga bituin, planeta, at mga tanglaw; ang may talinong sumasaklaw sa mga guṇa; ang mismong saligan na pinaglulunuran ng lahat sa pagkalusaw ng sansinukob; at gayunma’y ang Di-Masayod. Siya si Prajāpati, Panginoon ng mga nilalang; ang may mga bisig na umaabot sa lahat ng dako; ang simulain ng paghihiwalay at kaayusan; ang sumasaklaw sa lahat; at ang walang mukha (lampas sa anumang hanggahang anyo).”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse strings together epithets to convey that the Supreme (addressed here as Prajāpati) governs cosmic order (celestial motions and the guṇas), is the final ground of dissolution (laya), yet remains ultimately beyond full human comprehension (agama).
Vāyu-deva is speaking a hymn-like description, listing divine names/qualities to identify and praise the deity’s cosmic sovereignty, omnipresence, and transcendence beyond limited form.