आराधयामास च तं कृतवीर्यात्मजो मुनिम् | एक समय कृतवीर्यकुमार अर्जुनने क्षत्रिय-धर्मको सामने रखते हुए विनय और शास्त्रज्ञाकेक अनुसार बहुत दिनोंतक मुनिवर दत्तात्रेयकी आराधना की तथा किसी कारणवश अपना सारा धन उनकी सेवामें समर्पित कर दिया
ārādhayāmāsa ca taṃ kṛtavīryātmajo munim | ekasamayam kṛtavīryakumāro 'rjunaḥ kṣatriyadharmaṃ puraskṛtya vinayena śāstrājñayā ca bahūn divasān munivaraṃ dattātreyam ārādhayāmāsa, tathā kenāpi kāraṇena svaṃ sarvadhanaṃ tasya sevāyāṃ samarpayāmāsa |
Sabi ni Bhishma: “Sinamba ni Arjuna, anak ni Krtavirya, ang pantas na ermitanyo. Sa isang pagkakataon, si Arjuna—ang prinsipe ni Krtavirya—na inuuna ang dharma ng kshatriya at kumikilos nang may kababaang-loob ayon sa mga utos ng kasulatan, ay naglingkod at gumalang sa dakilang pantas na si Dattatreya sa loob ng maraming araw; at dahil sa isang dahilan, isinuko pa niya ang lahat ng kanyang kayamanan sa paglilingkod sa pantas. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang disiplinadong debosyon na ginagabayan ng dharma, kung saan ang kapangyarihan at pag-aari ay isinasailalim sa paggalang sa espirituwal na awtoridad.”
भीष्म उवाच
Even a powerful ruler should subordinate pride and possessions to dharma: true kshatriya conduct includes humility, disciplined service to sages, and obedience to scriptural guidance; wealth is to be treated as an offering when righteousness requires it.
Bhishma narrates that Kartavirya Arjuna devotedly worshipped and served the sage Dattatreya for many days, prioritizing kshatriya duty and proper conduct, and ultimately dedicated all his wealth to the sage’s service.