Shloka 151
इति श्रीमहाभारते अनुशासनपर्वणि दानधर्मपर्वणि ब्राह्मणप्रशंशायामेकपञ्चाशदधिकशततमो< ध्याय:
iti śrīmahābhārate anuśāsanaparvaṇi dānadharmaparvaṇi brāhmaṇapraśaṃsāyām ekapañcāśad-adhikaśatatamo 'dhyāyaḥ |
Wika ni Bhīṣma: “Sa gayon, sa Śrī Mahābhārata, sa loob ng Anuśāsana Parva, sa bahaging tumatalakay sa dharma ng pagbibigay (Dāna-dharma), ang kabanatang pumupuri sa mga brāhmaṇa—ang ika-isang daan at limampu’t isa—ay nagwakas na.” Itinatakda ng pangwakas na kolofon na ito ang aral sa mas malawak na talakayang etikal: pagkakawanggawa na ginagabayan ng dharma, at paggalang sa mga pinagkatiwalaan ng kaalaman at pananagutang pang-ritwal.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
As a colophon, the verse primarily signals closure and situates the preceding instruction within dāna-dharma and brāhmaṇa-praśaṃsā: giving should be aligned with dharma, and society is urged to honor learned custodians of sacred knowledge and ritual duty.
Bhīṣma’s discourse reaches a formal endpoint: the text announces that the 151st chapter—on praising brāhmaṇas within the dāna-dharma section of the Anuśāsana Parva—has concluded.